|
gastenboek | ||
|
Wegens vele spam is het gastenboek gesloten. Wilt u Stella Braam iets laten weten? Mail naar stellabraam @ xs4all. nl (let op: verwijder spaties uit e-mailadres).
From: Marijke van Uden From: Marijke Blanckaert-Gagel Date: Tue Jul 29 19:24:10 2008 Bij mijn vorige schrijven ben ik vergeten mijn adres achter te laten, zodat iemand misschien contact met mij op kan nemen. Marijke Blanckaert-Gagel Dreef 14 4586 AN Lamswaarde Tel: 0114-690526 email: etmar@kpnplanet.nl Bij voorbaat dank voor de reactie. From: Marijke Blanckaert-Gagel Date: Tue Jul 29 12:23:16 2008 Geen van de boeken heb ik gelezen, hoewel de onderwerpen die Stella Braam beschrijft, mij heel interessant lijken. Ik ben eigenlijk heel erg benieuwd naar de "afkomst" van Stella. Ik heb zelf in Haarlem gewoond en had daar een kleuterklasje bij de huishoudschool. Nu denk ik dat haar broer Camiel bij mij in de klas heeft gezeten, want ik weet ook dat hij een zusje had dat Stella heette en dat zijn vader psycholoog is/was. Ze zijn later naar Brabant verhuisd, waar ik ze nog opgezocht heb. Ik zou het heel leuk vinden om te horen of ik bij de "juiste" Stella deze vragen stel. Als dat zo is dan zou ik het ook heel leuk vinden als zij mijn heel hartelijke groeten aan haar moeder overbrengt. Ik kon het altijd goed met haar vinden. Ze kent met alleen onder mijn meisjesnaam Gagel. Bij voorbaat dank voor de te nemen moeite. Met vriendelijke groeten. Marijke Blanckaert-Gagel From: 2 slimme scholieren Date: Mon Jun 23 11:20:22 2008 Ons valt op dat heel deze site die zou horen te gaan over de Stichting Onderzoeksjournalistiek Nederlands in het geheel alleen maar gaat over Alzheimer én mevr. Stella Braam. Beetje opvallend... Misbruik maken van de naam waaronder je werkt of..? From: Paulien Plompen Date: Wed Jun 18 22:33:56 2008 Laatst heb ik een cliënt naar het verpleeghuis begeleid. Ik vond het eigenlijk nog te vroeg, maar iedereen vond opname noodzakelijk en zag geen andere oplossing. Ik heb er eigenlijk spijt van dat het zover is gekomen. Naar aanleiding van die opname heb ik een gedicht geschreven.
De charmante Heer van weleer, zie je niet meer...
Je zette thee en smeerde de peperkoek
Netjes gekleed en glad geschoren
Tot je 70-ste met hart en ziel aan je eigen bedrijf gewerkt,
Je was een zakenman, dit heb ik duidelijk gemerkt
Je besefte dit, maar als we hierover praatte was het even weer goed
Je vergiste je in de dag of tijd...
Je verdwaalde wel eens...
Veel dingen kon je ook nog best goed
Mijn jas werd altijd aangenomen Ik heb je ruim een jaar thuis begeleid (2 weken geleden)
Je bent nu opgenomen...
Eén stoel, fotolijstjes en wat kleren zijn nu jouw bezit, maar ook die kast is dicht
Je bent verdrietig en boos!!
Je privacy, zelfstandigheid en vrijheid is je ontnomen
Je bent machteloos, boos, driftig!!!
Je wil gaan…!!!
Je bent wat meer in de war, maar je vertelt me toch vlot wat er is gebeurt...
Ik luister naar je... maar de energie van deze 86 jarige man is bijna op
Ik schrik hier vreselijk van??!!
We zitten op een bankje in de binnentuin, voor het vogelhok naar de vogels te kijken
De deur zit op slot...
Je krijgt nu druppels en drankjes voor de rust...
Je bent uitgeblust!!
Thuis zat je vaker alleen...
Je loopt moeilijker...
Je bent duf, suf, je kijkt voor je uit, je bent je tranen aan het bedwingen, je hebt verdriet
En iedereen slaapt !!!!!!!!
From: hanneke Date: Fri Jun 13 10:39:47 2008 Nieuwe ontdekking! Er moet meer licht komen voor de demente bejaarden. Laten we ze onder TL lampen zetten; dat heeft een positief effect! Hoe zit het met simpelweg naar buiten gaan met de verpleeghuispatienten? Valt dat niet rechtstreeks onder een mensenrecht dat eigenlijk iedere verpleeghuispatient zou moeten hebben? Zelfs gevangenen worden gelucht. Winterdips door lichtgebrek zijn toch al jaren bekend! Het is dan toch logisch, dat als verpleeghuispatienten almaar in hun rolstoeltje binnen zitten in hun kringetje rond de huiskamertafel, dat ze dan somberder kunnen zijn. Knappen gezonde mensen niet ook altijd op van even een frisse neus halen? Had dat onderzoeksgeld niet aan een wandeling met een paar van hen besteed kunnen worden?
Dit soort dingen maken me zo boos. Ik wil dit wel uitgillen tegen de wereld, maar niemand die me hoort. Daarom maar op deze site.
From: J. Hermens Date: Tue Jun 10 14:14:24 2008 Wat een herkenbaar boek. De instelling CIZ is inderdaad zeer verwarrend met indicaties. Wat betekent ob-alg, enz. Werk als begeleider van verstandelijk gehandicapte jongen thuis en ook ouders lopen tegen de onjuiste indicatie (interpretatie) aan. Ook de mening van zorg die iemand nodig heeft, verschilt. Er is door een onafhankelijke commmissie 42 uur zorg toegezegd, benieuwd wat het CIZ gaat toekennen (zal wel weer verminderd worden tot 20 uur), moeten ze zelf maar eens een week meedraaien in het gezin, weten ze misschien waarop ze praten. Ouders willen alleen het beste voor hun kind, maar het wordt ze niet gegund. Kind kan af en toe logeren in logeerhuis, maar ook daar is te weinig begeleiding om hem goed op te vangen en nu zijn de ouders met PGB bezig om te kijken of ze zelf zorg kunnen inkopen. M.b.t. ziekenhuizen en medicatie. Mijn moeder is in maart opgenomen geweest in het ziekenhuis in Geldrop met longontsteking. Kreeg nooit medicatie. Nu hele berg vol wat allemaal "nodig is"volgens de artsen, mijn moeder wordt er zelf beroerd van. Ook zij heeft een indicatie voor huishoudelijke hulp 1x in de 14 dagen 3 uur (zie je het al voor je), omdat ze een heleboel dingen nog gewoon kan, maar andere dingen, o.a. poetsen, niet meer. Ja bijbetalen als ze meer zorg wil. Mijn moeder is geestelijk nog wel helemaal bij de tijd. Gelukkig, maar mijn zussen zouden haar ook het liefst opgenomen zien. Waarom? omdat ze wat eenzaam is, ze verwaarloost zichzelf absoluut niet, kookt nog iedere dag. Ze kan alleen moeilijk lopen, is wat angstig buitenshuis, maar verder is het gewoon een schat van een moeder. Dus het boek was voor mij zeer herkenbaar. Met groeten,
J. Hermens
From: janniesipkes@hetnet.nl Date: Mon May 12 18:47:52 2008 Boeken over vader en moeder allebei gelezen.Ik zou Mevr. Braam graag ontmoeten om te laten zien hoe het anders kan. Mijn man is ook opgenome sinds januari. Moeilijk zat, maar ongelofelijk om te zien hoe hij verzorgd wordt. Groeten J. Sipkes Molenaar From: Johanna Date: Mon May 5 14:04:29 2008 Ik ben erg onder de indruk van de gedichten van Elly Vorstermans. Ze beschrijft zoals ik denk dat mijn grootvader zich voelt. Dankuwel. From: Nanny Verspuij Date: Thu May 1 12:01:45 2008 Hallo Stella, ik heb je boek niet gelezen, maar je verhaal wel op de radio gehoord. Ik heb in de thuiszorg in Nieuwegein gewerkt tot 1997. Ik kan vandaaruit mijn ervaring vanuit Nieuwegein weergeven en weet dat het daar in die tijd uniek was in Nederland! Destijds hebben wij het als Kruisverenigiging/thuiszorg voor elkaar gekregen dat wij het budget van een verpleeghuispatiënt konden krijgen: zij kregen een verpleeghuisindicatie.Dat was voor thuiszorg veel geld waardoor wij uitgebreide zorg konden bieden. Zodanig dat mensen dus op een goed verzorgde manier thuis konden blijven en konden sterven.Inmiddels zijn er vele fusie's geweest, dus ik weet niet hoe het nu is in Nieuwegein. Daar het destijds per thuiszorg enorm kon verschillen is het misschien een idee om met een wijkverpleegkundige daar contact op te nemen voor nadere informatie. Succes en sterkte met alles, Nanny From: hanneke meuwese Date: Mon Apr 28 17:03:47 2008 beste Stella Fantastisch, beide boeken! En wat heb jij een zware tijd achter de rug! En je hebt ook nu nog de zorgen voor je moeder, want wie weet wat er nog gebeuren gaat. Onze ouderenzorg is beneden alle peil. Schande, dat je voor je moeder zo'n strijd hebt moeten leveren om haar thuis te houden terwijl het juist momenteel in is om mensen zo lang mogelijk in hun eigen huis te laten blijven. Maar ik snap het al, dat is voor als de kosten en de zorgen door de mantelzorger verzorgd kunnen worden, die in deze maatschappij vaak al onder druk staat omdat hij ook op zijn baan moet blijven voldoen aan de eisen. Er zouden, net zoals de rechten van het kind, ook de rechten voor de oudere moeten komen. Dat steeds lange tijd wachtend en zwijgend in een rolstoel in een huiskamer van een verpleeghuis zitten wachten op de volgende activiteit is niet een menselijke aanpak. Daar zou dagelijks minstens per vier bewoners een activiteiten begeleider moeten zitten, zodat de verzorging (ook dagelijks minimaal een op vier) zijn verzorgende werk kan doen en niet meer de luiers uit tijdgebrek maar twee keer per dag verschoont, omdat die dingen kwalitatief zo goed zijn. 'Juliana-Model' is een mooi gevonden term. Mensen die oordelen over de zorg zouden eigenlijk eerst verplicht een paar maanden in een verpleeghuis moeten werken (hebben die er meteen een paar handen bij) en daarna een maand meelopen met de thuiszorg. Degenen die de touwtjes in handen hebben weten eigenlijk niet waarover ze oordelen tot ze met een eigen familielid de door hen geschapen ellende meemaken. Dat blijkt ook wel uit je verhaal over de rechtzaak. Overal duiken momenteel cursussen op voor verpleegkundigen en verzorgenden om meer empathisch aan de slag te gaan. Eerst dunnen ze de verpleging en verzorging zo uit, dat je alleen maar tijd hebt voor de hoogst noodzakelijke dingen en nu komen ze de verpleegkundige/verzorgende de empathie leren, die juist langzaam uit het vak verdwenen is doordat je met weinigen teveel werk moet verzetten. Als ik het boek over je moeder lees, dan bekruipt me de volgende gedachte: als al dat geld, dat al die mensen gekost hebben met wie jij hebt moeten strijden voor een menswaardig bestaan voor je moeder, nou eens aan je moeder besteed was! Nederland gebruikt zijn zorggeld voor de verkeerde dingen. Instanties breiden zich uit en de zorg blijft inkrimpen. Neem de landelijke taxicentrale, die veel chronisch zieken moeten bellen, die de rit doorbelt aan een lokale taxicentrale! Het kost extra en je krijgt er ook nog ellende van, want beiden schuiven bij misgaan van de rit de verantwoording naar de ander af. En nu is er in de verpleging het systeem dat je iedere handeling moet gaan noteren. Komt er weer een manager bij om de boel te controleren en om er zijn conclusies uit te trekken. Straks wordt de conclusie dat het allemaal met nog minder kan, omdat de verpleegkundige haar vriendelijke lach, haar even tijd nemen voor iemand, een kort gesprekje of een aai over de bol niet noteren kan (de lijst is voor handelingen). Ik houdt mijn hart vast voor de toekomst. Daarom ben ik blij met je boeken. Zij stellen een en ander duidelijk aan de kaak. met vriendelijke groet
- hanneke
From: riet crijns Date: Sun Apr 27 22:34:07 2008 als je niet meer voor je zelf kan opkomen is een zorg/verpleeghuis erger dan de hel. mensonterend en vernederend. From: Lucy Goverts Date: Thu Apr 24 08:45:51 2008 Een goede avond avond in de bieb in Spijkenisse die lang zal blijven hangen. Heel verhelderend maar ook confronterend. Ik wens iedereen met familie of vrienden met Alzheimer heel veel sterkte met het omgaan met deze rotziekte. From: yvonne waanders Date: Tue Apr 8 17:31:41 2008 ik ben zeer onder de indruk van het filmpje bij netwerk over het boek:Ik blijf thuis. Ook mijn moeder heeft een herseninfarct gehad en wij zitten met precies dezelfde problemen, en hebben inmiddels ook een dikke map vol. Wij hebben weleens gekscherend tegen mijn vader gezegd dat hij wel een boek kan schrijven. Het is allemaal zeer herkenbaar en geeft mij in ieder geval weer vechtlust. From: Ali Bouhuijzen Date: Mon Apr 7 14:57:33 2008 Heb beide boekjes en inderdaad er moet meer begrip komen voor de patient/client. Verder wil ik even het volgende kwijt. Na enkele jaren van het verder wegzakken in dementie gaan we met twee zusje en vader (dement) en moeder op vakantie in Limburg. Aangepast huis, aangepaste auto gehuurd, maar dan ineens loop je overal tegen een muur, nergens een tillift te leen en ook de zorg moeten we zelf doen (kan gelukkig omdat zusje medium care verpleeg is, maar toch) Dat betekent eigenlijk dat alle aangepaste vakanties alleen kunnen als er zorg bij in zit, en dus vele malen duurder zijn. Zo komt een mantelzorger ook niet echt aan de verdiende rust toe. Ook storend is het dat vanuit het pr gebeuren gedaan wordt of de client het zo voor het zeggen heeft, maar meestal wordt de client verteld wat hij /zij mag en als er geen mondige familie aanwezig is dan is het niet altijd het beste voor de client. From: Anna Date: Tue Apr 1 18:33:53 2008 Lieve Stella, de boeken over uw vader en moeder zijn prachtig. Het is ook heel belangrijk dat de problemen in de ouderenzorg aan de kaart worden gestelt. Ik zou willen dat u nog meer ouders had waar u ook nog boeken over zou gaan schrijven. From: Tim Date: Fri Mar 28 09:42:38 2008 Mijn man wordt met Alzheimer verpleegd in een PG instelling. Als elke verzorgende Uw boek zou lezen, was er wat mij betreft geen uitgebreide opleiding nodig.Weten wat er in een mens om kan gaan bij deze ziekte en daar op kunnen inspelen is bijna alles wat ze nodig hebben, verdere kennis is vaak ballast. Ik heb er zlef heel veel aan. Hartelijk dank. From: Marion Date: Mon Mar 24 20:26:27 2008 Dank voor je beeldende lezing en film in Zoetmeer. Op een bepaald moment vertelde je dat in bepaalde tehuizen de zorg zo geweldig was en dat vrijwilligers in de rij stonden om te helpen. Je noemde o.a. Limburg en Friesland. Neem je ook mee in je verhaal dat deze situatie daar waarschijnlijk zo is vanwege de KERKELIJKE achtergrond. Resp. GROTE katholieke (Limburg) en gereformeerde (Friesland) GEZINNEN. Veel 'kinderen' die nu in de 60 of iets ouder zijn. In die regionen was er voor veel vrouwen in die leeftijdsgroep vroeger geen baan. Nu ook nog in die sfeer tijd voor het zeer waardevolle vrijwilligerswerk! Bij allochtonen (veel kinderen en bij elkaar in de buurt wonen) zie je zo'n gezamenlijke opvang nog steeds. From: Nicolette Date: Mon Mar 24 18:55:21 2008 Hoi Stella Ik ben Nicolette en 20 jaar werkzaam in de zorg, waarvan 15 jaar in de thuiszorg. hoe hartverscheurend is ons werk geworden! Vroeger probeerden we mensen vanuit onze professie, weer zo snel als mogelijk zelfstandig te helpen worden. Als we nu een commercieele thuiszorg organisatie zouden zijn, houden we mensen zo lang mogelijk binnen onze organisatie.Hoeveel tijd zijn we niet kwijt aan de paperassen, aan de verantwoording van onze uren? Hoe vaak komt het voor, dat we over de geiindiceerde uren heen gaan, uit medeleven met clienten?Ik zou persoonlijk het financieele plaatje van de thuiszorg wel willen zien van voor en na de indicaties!!! Ik denk dat een boel kostbaar geld opgaat aan overheadkosten; en zitten nu zoveel schijven tussen! Steun Agnes Kant in haar strijd voor "Zorg geen markt!" . Ik zou zooooooo graag weer terug willen naar de thuiszorg zoals ie was; persoonlijker, warmer, en ik denk toch goedkoper!!! Ik wens je heel veel succes met alles, ik vind je geweldig voor je ouders!!! Nicolette, verpleegkundige bij thuiszorgorganisatie Valent, locatie Voorschoten, Zuid Holland. From: Herma Date: Mon Mar 17 20:10:52 2008 Even een reactie op het vorige bericht. Helaas heb ik moeten concluderen, en ik hoor steeds meer van dergelijke signalen in mijn omgeving, dat de rotte appels met name in verpleeghuizen rondlopen en niet in de thuiszorg. Wij hebben niets dan goede ervaringen met de thuiszorg. En de discussie gaat er ook niet om wat beter is verpleeghuis of thuissituatie, het gaat erom dat oude mensen zelf kunnen kiezen en dat is ook wat Stella Braam nastreeft, volgens mij. Mijn ervaring is dat oude mensen vaak geen keuze gelaten wordt, de enige keus is verpleeghuis. Mijn moeder heeft op een reactiveringsafdeling van een verpleeghuis gezeten, een jaar lang. Helaas heb ik moeten concluderen dat veel te snel wordt besloten mensen definitief in het verpleeghuis op te nemen, en ik begrijp wel dat dit ook een commerciele achtergrond heeft, ja een verpleeghuis moet ook voortbestaan, ze moeten ook concureren tegenwoordig, maar om dat nu over de rug van oude mensen te doen, nee liever niet. Ik heb veel mensen, die met een rollator nog heel goed konden lopen, definitief het verpleeghuis in zien gaan. Mijn moeder wilde absoluut niet definitief het verpleeghuis in, en als wij als familie niet 100 procent achter haar waren gaan staan en ons hard hadden opgesteld dan was ze niet naar huis gegaan. Zo heb ik veel mensen bij mijn moeder op de afdeling, met grote tegenzin definitief het verpleeghuis in zien gaan, alleen maar omdat er niemand was die het voor hen opnam. Helaas staan veel mensen nog steeds direct klaar met het verpleeghuis, ook kinderen van ouders vaak, volgens mij om er maar vanaf te zijn, en je vader en moeder een paar keer per jaar bezoeken in een verpleeghuis nee dat kost niet zoveel tijd. Ik zou deze mensen willen adviseren : ga eens een tijdje vrijwilligers werk doen in een verpleeghuis, misschien krijg je dan een beter beeld wat er leeft onder ouderen. En misschien kom je ooit zelf nog eens in dezelfde situatie, ik wens al die mensen die nu zo makkelijk met hun oordeel klaar staan toe dat er dan ook niemand voor hen is en dat ze ook ooit overgeleverd zijn aan de 'hulpverlenende' instanties. Er is momenteel zoveel mogelijk om ouderen / hulpbehoevenden lang thuis te late wonen en vaak kost dit veel minder dan de kosten van een verpleeghuis. From: Jeroen Date: Mon Mar 17 18:27:12 2008 Zorg is boven alles mensenwerk. Je treft goede verzorgenden zowel in verpleeghuizen als in de thuiszorg. En dat geldt natuurlijk ook voor de rotte appels. Als je de pech hebt om in handen van de rotte appels te vallen, dan ben je m.i. beter af in een verpleeghuis dan in de thuissituatie. From: Rita Schröder Date: Mon Mar 17 08:40:06 2008 Hoe out is Johan van buren, Hij schrijft dat hij en kind is een nog niets heeft begrijpen. Mijn moeder is in een verpleeghuis, verschrikkelig. Mijn Suster en broers hebben ze in gelevert. Ik kan niets aan doen. Meneer, maar dat kan ik eigentlijk niet toe u zeggen, denk een over naar. Ik wen u dat u een jaar zonder veel bezoek in een verpleeghuis moet blijven op het eeten gaan wachten en om 7 sávond naar bett. Dat wens ik u van harte. Ik will ook graag met u dikuteeren. Schamt u zich niet. U word ook out. jammer dat het zo mensen al u geeft. Sorry mijn slecht nederlands. From: Herma Date: Sun Mar 16 23:10:38 2008 From: Johan van Buren Date: Sat Mar 8 16:15:50 2008 Graag zou ik willen dat de persoon die een bericht gepost heeft onder de naam Johan van Buren zich bekend maakt, met deze persoon zou ik graag eens in discussie gaan. Uw reactie geeft aan dat u (ja ik zeg nog u, maar eigenlijk bent u dat niet waard) totaal onbekend bent in de zorgwereld. Hebt u enig idee hoe het er aan toe gaat in verzorgings- en verpleeghuizen ? Ik denk het niet. Mijn moeder heft er een jaar gezeten, en is terug naar huis gegaan. Ik zal u niet uit de doenken doen hoe het er daaraan toe gaat, ik hoop voor u dat u dit ooit zelf nog eens kunt ondergaan, en ik wens u ook toe dat er dan niemand en helemaal niemand is die u te hulp schiet, mensen als u zijn dit niet waard. En wat denkt u dat Stella Braam doet voor haar moeder. Heel veel denk ik. Juist mensen die hun ouders uit een verpleeghuis / verzorgingshuis houden hebben heel veel werk met deze ouders, dat ze vaak met heel veel plezier doen. En wat kosten betreft, ik kan u 1 ding zeggen, het is voor de samenleving vaak veel goedkoper iemand thuis te laten verzorgen dan in een verzorgings of verpleeghuis. Als u de politiek een beetje zou volgen, dan zou u ook weten, dat juist daar steeds meer de nadruk komt te liggen om mensen zo lang mogelijk thuis te laten wonen, ook in het kader van kosten besparing. Mensen als Stella Braam, daar heeft de samenleving wat aan. Zelf heb ik hetzelfde gedaan voor mijn ouders, mantelzorg heet dat, heel intensief maar ook heel mooi. En mensen als Johan van Buren zijn helaas ook in onze samenleving, dat zijn vaak de mensen die hun ouders het liefst zo snel mogelijk in een verzorgings of verpleeghuis dumpen en die ouders een paar keer per jaar met een bezoek vereeren en dan denken dat ze de beste zoon of dochter zijn die er bestaat omdat hun vader of moeder toch zo gelukkig is in dat verpleeghuis. Jammer vind ik het, dat onze samenleving zulke mensen heeft !!!! Deze mensen maken de hele samenleving stuk. Als je niet weet waar je over praat, hou dan aub je grote mond dicht !!!! Verzorgings en verpleeghuizen en de hele hulpverlening, ja ik kan er een boek over schrijven inmiddels en ik stoor mij gigantisch aan mensen die met zo'n zielige opmerking denken het te weten. Ik hoop dat u het ooit zelf zult ondervinden, ja ik wens het u van harte toe, medelijden zal ik met u nooit hebben !!!! From: T.Hiu Date: Sun Mar 16 20:27:24 2008 Dank u wel voor het schrijven van het boek over uw vader. Bijzonder confronterend maar ik weet nu zo'n beetje wat mij te wachten staat met mijn moeder. Verder vind ik het bericht van Johan van Buren in dit gastenboek buitengewoon respectloos. Met vriendelijke groeten, T.Hiu From: Woudje Date: Sun Mar 16 14:37:20 2008 Diep respect voor jullie vechtlust. Toen de CIZ-er die het bezwaarschrift van onze vader moest behandelen (door een slip of the tongue van de telefoniste/ receptioniste) minder onafhankelijk bleek te zijn dan werd voorgedaan en ons te verstaan gaf dat bezwaarprocedures slechts een zoethoudertje waren voor de cliënten, zonder enige hoop op echt recht doen aan het bezwaar, hebben wij besloten om onze energie maar te stoppen in het zoeken naar een menselijk huiskamerverpleeghuis voor onze vader. Probeer er maar niet aan te denken welk leed hij in de tussentijd heeft geleden waar wij geen weet van hebben gehad. From: Rita Schröder Date: Thu Mar 13 12:29:39 2008 Beste Stella, hoe kan ik het boek, ik blijf thuis bestellen. Ik wil het in de nederlandse taal. Maar hoe en waar. Bedankt ik heb veel geleert. Prettige pasen. Rita Schröder Walcherath 5, 54595 Gondenbrett Duitsland E-Mail : Kloosterweg@t-online.de Tel 0171 67 45 702 From: Marjan van Holthe Date: Sun Mar 9 15:38:11 2008 Lieve Stella, U bent een bijzonder mens. Het boek over Uw vader heb ik gelezen, vervolgens heb ik een lezing van U over Uw vader meegemaakt en nu heb ik het boek over Uw moeder gelezen. U heeft mij diep ontroerd en wat heerlijk voor Uw vader en ook Uw moeder om een dochter te hebben die zo voor ze vecht. Veel liefs From: Johan van Buren Date: Sat Mar 8 16:15:50 2008 Stella Braam is gewoon een asociaal typetje die met het waanidee rondloopt dat HAAR moeder niet in een bejaardenhuis past. Laat ze dan zelf voor dat ouwe mens zorgen en er niet de gehele samenleving voor laten betalen! From: Herma Date: Fri Mar 7 23:46:26 2008 Beste Stella, wat herkenbaar die uitzending van netwerk waarin je nieuwe boek "Ik blijf thuis" werd gepresenteerd. Ik heb met mijn moeder, inmiddels overleden, dezelfde dingen meegemaakt. Binnen de huidige hulpverlening moet je goed gebekt zijn wil je erdoor komen. Gisteravond dacht ik : ik sta dus niet alleen met mijn ervaringen !! From: Ria Driessen Date: Fri Mar 7 10:47:32 2008 Beste Stella Braam, Met zeer grote interesse zag ik u gisteravond op t.v. Wat sluit dit allemaal aan bij mijn eigen bevindingen, bizar gewoon. Ik ben vrijwilliger bij een 83 jarige mevrouw die "noodgedwongen" in een verpleeghuis zit, maar daar volgens haarzelf (en ik deel die mening) niet hoeft en wil zitten. Haar dochter werk daar ook heel erg aan mee en steunt haar moeder helemaal niet. Mevrouw heeft een enorm verzet maar komt er maar niet verder mee. Ze wordt nu heel erg tegengewerkt, zelfs gepest, omdat ze geen blad voor haar mond neemt. Ze kreeg zelfs medicatie die niet te definieren is, ze nam ze niet in....! Ik voel de machteloosheid met haar mee, maar weet niet wat ik moet beginnen om haar te helpen. Nu ga ik uw boek kopen om te zien of daar de broodnodige tips in staan, ik hoop het van harte. Maar wat ik als tip mee wil geven voor u: kan het boek ook grootletterig uitkomen, zodat zij, en vele met haar, het beter kan lezen? Het is tenslotte de doelgroep. Met vriendelijke groet, Ria Driessen Lelystad From: bob jansens Date: Thu Mar 6 23:32:58 2008 met bewondering naar u gekeken in netwerk. deed mij goed dat u zo met uw moeder omgaat. ik hoop dat u het volhoudt en wens u veel succes. U bent een voorbeeld. From: yvonne cichocki-marechal Date: Thu Mar 6 21:08:41 2008 lieve stella, je verhaal over je vader indertijd met ontroering gelezen. Vandaag naar netwerk gekeken. Zoveel herkenning. Mijn moeder, 5 jaar geleden herseninfarct, opgenomen in verzorgingshuis (kon echt niet meer in haar flat, gevaar voor zichzelf. Vorig jaar zo ziek, dat uiteindelijk opname in gaaz nodig was. Daarna indicatie verpleegtehuis. Omdat zeer slecht ging, wij accoord. Prognose: verslechtering binnen jaar, realiteit: niet te geloven verbetering. Worden door zorgcoordinator onder druk gezet en gechanteerd om verpleegtehuis waar mamma niet naar toe wil, maar waar plaats is, te accepteren. Over our dead body's (we zijn met 2 zusjes. Morgen herindicatiegesprek met CIZ, duim voor ons, want er is 'n geweldig verpleegtehuis, waar mamma als bezigheidsterapheute heeft gewerkt, en waar ze nu als nr. 11 op de wachtlijst staat en waar ze wel naar toe wil. Lieverd, je bent 14 jaar jonger dan ik, voor mij onvoorstelbaar dat ik dit 14 jaar geleden al had moeten doormaken! Maar we vechten en we laten onze moeders niet kapot maken!!! Veel liefs en sterkte, Yvonne en Marjola 0416665285 yvonnecichocki@home.nl From: Anneke Date: Thu Mar 6 21:06:27 2008 Beste Mw. Braam, ik heb zojuist het nieuwsitem gezien in Netwerk en ik heb met tranen in mijn ogen gekeken. Tranen omdat ik elk aspect van uw verhaal herken. Ik heb altijd gedacht dat mijn moeder en ik hierin alleen stonden, maar dit is niet zo. Ons verhaal is net zo bitter. Om een lang verhaal kort te maken.. Toen mijn moeder een hersenbloeding kreeg in 2003 (en het overleefde, terwijl de artsen haar hadden opgegeven en in eerste instantie niet eens actie wilden ondernemen gezien haar leeftijd destijds - 73) stonden alle instanties klaar om haar een verpleeghuis in te werken. Revalidatie? Alleen voor jonge mensen. Nee, het wordt echt een verpleegtehuis. Mijn moeders grootste angst. Mijn man en ik hebben de kont tegen de krib gegooid en hebben haar mee naar huis genomen. Wij verzorgen haar 24 uur per dag en ze is er nog steeds. Maar de lijdensweg die wij NU nog steeds moeten gaan, doordat ALLE instanties tegenwerken, is zwaar. Zwaarder nog dan het verzorgen van een inmiddels compleet gehandicapte, vrijwel bedlegerige patiënt. Want in onze zorgzame samenleving waar alles kan en mag, heeft men nog nooit van eerlijkheid en oprechtheid gehoord. Zorg? Hulp? Vergeet het maar. Als je niet buigt voor het verpleegtehuis, dan mag je het zelf uitzoeken. In dit 'vrije' land wordt je gedwongen om op je oude dag te doen wat allerlei instanties zeggen en zo niet, dan bekijk je het maar. Dàt is oud worden in Nederland. Fijn vooruitzicht voor ons straks. Ik ga uw boek meteen aanschaffen en als er nog eens zo'n fijne CIZ- of Zorgkantoormedewerker komt manipuleren om euro's te verdienen aan mijn moeder, dan presenteer ik hen dit boek onder hun reukorgaan. Met daarbij de woorden: "Over MY dead body!" Ik wens u ongelooflijk veel succes en vooral sterkte. Ik heb zelden zo'n dappere vrouw gezien. Bedankt, ook namens mijn moeder. From: Rita Schröder Date: Tue Feb 19 09:25:39 2008 Beste Stella , misschien kan U me helpen. Bij Maastricht zul een nieuwe Modell worden gebaut. Speziell voor Demenz en alzheimer Mensen. Met eigen kamers en een buitehof met minkels , cafes ezv. weet U daar over meer. Mijn Psychiater was op een Seminar in aken en daar hebben ze het vertellt. Hij will dat ook weeten. Voor mijn moeder is het te laat,, ze weet niets meer, maar we kunnen het niet weten. Van harte bedankt . Ik ben al benieuwt voor dat nieuw book. Groeten uit Duitsland Rita Schröder, E- Mail: Kloosterweg@t-online.de From: Rita Schröder Date: Mon Feb 4 13:53:04 2008 Ik heb dat boek, ik heb Alzheimer, gelezen. Mein man heeft Alzheimer en ik wil hem thuis verzorgen solang het mogelijk is. Die mensen die in een verpleeghuis komen laten alle rechten voor de deur van het verpleeghuis of bejaardehuis. Ze hebben alleen nog verplichtingen. U heeft dat zo goed beschshrijven. Mijn moeder is zonder dat ik het wist van mijn broers in het bejaardehuis gekomen. twee keer per week ga ik daar naar toe. Iedere keer heet het,, Mooi , maar nu hal je mij naar huis,,. Ik kan niet meer. Ik moet ze daar laten. Ze heeft zo veel voor ons vieren gedaan en nu dat. Mijn broers hebben het zeggen, en ik ben de oudsde,( 61 ) . Ik heb ze graag naar huis willen halen met een polse vrouw sammen zal het kunne lukken, en ook nog met mijn man samen. Ik zie zo veel onrechte in deze huis en iedere keer moet ik huilen . Ik bedank me voor dit boek en zou willen de vraag stellen waar ik het nieuwe boek kan krijgen?. Sorry mijn nederlands is niet zo goed. Tot ziens en bedankt. Mijn E-Mail is Kloosterweg@t-online.de . Ik was jaaren met vakantie in nederland en ik dacht altijd dat de verzorg van de oudere mensen daar beter is dann bij ons in duitsland. |
Links gastenboek: | ||
